De Herfst is daar, de kleuren, geuren en Moeder Aarde is aan het veranderen. Hoe is het met jouw levenskracht en veerkracht gesteld?
HERFST, OOGSTEN, VRIJLATEN en LOSLATEN
De tijd van de HerfstEquinox die gestart is op 20 september ligt achter ons. Zo”n 3 dagen en nachten waren dag en nacht even lang. Daarna worden de dagen korter dan de nachten en komt de DonkereDagenTijd in zicht.
In de Keltische Tijd werd de laatste oogst binnengehaald zodat de voorbereiding op de Winter kon beginnen.
Zoals elk Seizoen, heeft ook de Herfst een tweedeling.
In de Herfstperiode voor de Equinox is de aandacht voor het oogsten.
Na de Equinox begint de periode van het loslaten.
In de eerste helft van de Herfst zijn de vruchten gerijpt, zaden en noten zijn er volop wat geeft dat je de balans mag opmaken door te kijken naar jouw “oogst” nadat je het in je eigen schuur hebt binnen gebracht! Alles waar het jaar daarvoor kracht, energie, tijd en liefde in is aangebracht, laat zich nu zien, ruiken en proeven, ervaren en opnemen in jezelf. Wat is het oogsten eigenlijk? Oogsten is verzamelen en binnenhalen van wat er op het veld, in de tuin, op het land in je eigen leven is ontstaan. Nu mag je terugkijken op jouw oogst. Wat wil deze oogst jou zeggen, de vruchten die er nu liggen, hoe kan jij die gebruiken, proeven en eten? Niet hoeveel oogst je hebt verzameld is belangrijk, wat en op welke wijze je hebt kunnen oogsten en wat de vruchten jou brengen aan kwaliteit en innerlijke groei is de kern van de oogsttijd.
Zo kun je blij jouw eigen oogst zegenen, door blij te zijn met wie jij bent en alles wat je hebt bewerkstelligd.
Mabon of de HerfstEquinox is een uitnodiging om te voelen door stil te gaan staan. *Waar ben ik, ben ik in het Nu? *Waar was ik het afgelopen jaar, hoe was het Verleden? *Waar wil ik naar toe, hoe mag mijn Toekomst er uitzien?
Het onderstaande zelf geschreven gedicht is een Ode aan de Herfst, aan jou, aan iedereen die dit wil lezen en aan mijzelf.
Herfst-Strelingen
Lieve Herfst, er is geen ontkomen aan,
voor al mijn oogst ga ik nu staan.
Ik kijk het aan, ik ruik, ik proef, een overvloed,
wat dit jaar met mij deed en nog steeds doet.
Mijn plannen, mijn zaaien, de groei en de bloei in alles wat is ontstaan,
heeft gemaakt dat ik verder kan gaan.
Verder gaan op mijn unieke levenspad, als een pelgrim heel eigen-wijs,
dankbaar en hoopvol met mijn innerlijke en uiterlijke levens-reis.
